Każdego z nas cechuje indywidualna odporność na silne przeżycia emocjonalne. Odporność ta zależy od predyspozycji biologicznych organizmu, jakości kontaktu emocjonalnego dziecka z opiekunami oraz czynników społecznych. Przekroczenie tej granicy powoduje istotne zmiany w strukturze osobowości co przedkłada się na zmiany w funkcjonowaniu społecznym i emocjonalnym człowieka.

Badacze przedmiotu wyróżniają dwa typy traumy: 

Trauma typu I – jest wynikiem nagłego, niespodziewanego i krótkotrwałego wydarzenia zagrażającego życiu. Zaliczamy do niej: nagłą śmierć bliskiej osoby, poronienia, wypadki komunikacyjne, napady, klęski żywiołowe, gwałty.